چارت تشخیص بیماری ماهیان آب سرد
توضیحات بیماری ها
| نام و توضیح کوتاه | شماره |
| دم خوره | بیماری شماره 2 |
| برجسته و تیره شدن چشم ها | بیماری شماره 3 |
| قارچ دهان | بیماری شماره 4 |
| قارچ | بیماری شماره 5 |
|
خشک شدن یک قسمت از پوست ( خاکستری شدن ) |
بیماری شماره 6 |
| لکه های سفید ریز | بیماری شماره 7 |
| ایجاد خارهایی روی بدن | بیماری شماره 8 |
|
چسبیدن یک کرم به بدن ( بسیار محکم سر جای خود بایستد . |
بیماری شماره 9 |
| شپش ماهی | بیماری شماره 10 |
| ورم کردن و تکه تکه شدن بدن | بیماری شماره 12 |
| آبله ماهی کپور | بیماری شماره 13 |
| زالو | بیماری شماره 14 |
نکته : آموزش نحوه ی پیشگیری و درمان هر بیماری به تدریج به قسمت شرح بیماری های سایت اضافه می شود
توجه : رعایت نشدن ترتیب در نام های بالا به خاطر این است که بعضی از بیماری ها نظیر بیماری 2 با ماهیان آب گرم مشترک بوده ولی بیماری شماره 1 تنها مخصوص ماهیان آب گرم و آب شور میباشد
چارت تشخیص بیماری ماهیان آب گرم
توضیحات بیماری ها
| نام و توضیح کوتاه | شماره |
| سفیدک | بیماری شماره 1 |
| دم خوره | بیماری شماره 2 |
| برجسته و تیره شدن چشم ها | بیماری شماره 3 |
| قارچ دهان | بیماری شماره 4 |
| قارچ | بیماری شماره 5 |
|
خشک شدن یک قسمت از پوست ( خاکستری شدن ) |
بیماری شماره 6 |
| لکه های سفید ریز | بیماری شماره 7 |
| ایجاد خارهایی روی بدن | بیماری شماره 8 |
|
چسبیدن یک کرم به بدن ( بسیار محکم سر جای خود بایستد . |
بیماری شماره 9 |
| شپش ماهی | بیماری شماره 10 |
| ( هگزامیتا ( چاله در سر | بیماری شماره 11 |
| ورم کردن و تکه تکه شدن بدن | بیماری شماره 12 |
نکته : آموزش نحوه ی پیشگیری و درمان هر بیماری به تدریج به قسمت شرح بیماری های سایت اضافه می شود
چارت تشخیص بیماری ماهیان آب شور
توضیحات بیماری ها
| نام و توضیح کوتاه | شماره |
| سفیدک | بیماری شماره 1 |
| دم خوره | بیماری شماره 2 |
| برجسته و تیره شدن چشم ها | بیماری شماره 3 |
| قارچ دهان | بیماری شماره 4 |
| قارچ | بیماری شماره 5 |
|
خشک شدن یک قسمت از پوست ( خاکستری شدن ) |
بیماری شماره 6 |
| لکه های سفید ریز | بیماری شماره 7 |
| ایجاد خارهایی روی بدن | بیماری شماره 8 |
| هگزامیتا ( چاله در سر ) | بیماری شماره 11 |
| ورم کردن و تکه تکه شدن بدن | بیماری شماره 12 |
نکته : آموزش نحوه ی پیشگیری و درمان هر بیماری به تدریج به قسمت شرح بیماری های سایت اضافه می شود
توجه :
رعایت نشدن ترتیب در نام های بالا به خاطر این است که بعضی از بیماری ها
نظیر بیماری 2 با ماهیان آب گرم مشترک بوده ولی بیماری شماره 13 تنها
مخصوص ماهیان آب سرد است
بیماری شماره 1

نام بیماری : سفیدک
نام علمی : Ich Thyopthirius Multifilis
عامل : انگل ایک و ویروس Lymphocystist

تاریخچه کشف : ویروس Lymphocystist برای اولین بار در سال 1965 کشف شد .
علائم :
1- رشد دانه های سفید 1 تا 5 میلیمتری روی قسمتی از بدن و دم ماهی
2- کاهش میل ماهی به تغذیه
3- اضطراب و پریشانی ماهی که سبب کشیدن بدن خود به سنگ ها و شن ها می شود .
4- ورم کردن دستگاه تنفس ماهی
این بیماری که به نام سفیدک شناخته می شود ، از رایجترین بیماری های ماهیان آب شیرین می باشد که اغلب از طریق دعوا با سایر ماهی ها یا لمس کردن توسط انسان به وجود می آید . انگل ایک که عامل بیماری سفیدک بوده ، زندگی دوره های داشته و به راحتی به سایر ماهی ها منتقل می شود .
پیش گیری : هرگز ماهی ها را توسط دست لمس نکنید و از نگه داشتن ماهی های مهاجم و آرام در کنار هم خودداری کنید .
قبل از استفاده از روش های درمانی ، ذغال اکتیو یا دیگر عامل های کربن زای موجود در آب را خارج کنید .
نحوه درمان :
1- استفاده از محلول ضد انگل :
نحوه ی استفاده : پس از انتقال ماهی به تانک دیگر به ازای هر لیتر دو قطره ضد انگل در آب ریخته و این کار را 3 تا 7 روز ادامه دهید تا بیماری کاملاً از بین برود .
نکته : قبل از هر بار استفاده از محلول ، 30 درصد آب تانک را تعویض کنید .

2- استفاده از نمک که به عنوان یک داروی غیر شیمیایی و موثر به کار می رود .
نمک استفاده شده نباید نمک دریایی یا سنگ نمک باشد و تنها از نمک طعام استفاده کنید .
نحوه استفاده : 1- استفاده از نمک در آب تانک ( به ازای هر 8 لیتر یک قاشق چایخوری )
2- حمام ماهی ها در محلول آب و نمک : به ازای هر لیتر 4 قاشق چایخوری نمک را در آب حل کرده و ماهی را بمدت 30 ثانیه تا چند دقیقه در آب شناور کنید ؛ پس از انجام این کار بلافاصله ماهی را به تانک اصلی انتقال دهید . این کار را تا 3 روز ادامه داده و پس از هر بار 30 تا 70 درصد آب تانک اصلی را تعویض کنید .
تذکر : برای هر بار حمام ماهی محلول آب و نمک جداگانه ای ساخته و از محلول های قبلی استفاده نکنید .
3- افزایش دمای آب : 1 تا 3 ساعت در هر روز دمای آب را به 30 تا 31 درجه سانتیگراد برسانید تا گرما مانع از رشد انگل در بدن ماهی شود .
نکته : این کار را حداقل تا 5 روز متوالی ادامه دهید .
4- استفاده از فرمالدهید محلول : معمولاً در کلینیک های دامپزشکی برای درمان سفیدک ، ماهی ها را در محلول آب و فرمالدهید ( به ازای هر 35 لیتر یک میلی لیتر ) به مدت 12 ساعت حمام کرده و این کار را تا 2 روز ادامه می دهند و پس از این کار 30 تا 70 درصد آب تانک را تعویض می کنند .
اما استفاده از فرمالدهید برای افراد غیر پزشک توصیه نمی شود ، چون علاوه بر کاهش مقادیر زیادی از اکسیژن آب ، ممکن است سبب سرطان در انسان شود .

5- استفاده از مالاکیت یا مرمر سبز ( Malachite ) : ماهی بیمار را 3 روز متوالی برای 12 ساعت در محلول مالاکیت و آب حمام کنید .
6-
در برخی موارد فلز مس ( محلول در آب ) به عنوان دارویی برای درمان سفیدک
به شمار می رود ، ولی استفاده از مس در آب ، سبب قلیایی شدن آب شده و ممکن
است به ستون فقرات ماهی ها آسیب رسانده و موجب از بین رفتن گیاهان طبیعی
شود .
بيماري شماره 2 - دم خوره يا پوسيدگي باله ها

نام : دم خوره یا پوسیدگی باله ها
نوع بیماری : باکتریایی
علائم : دم و باله های ماهی ترک برداشته و زبر و ناصاف می شود . اغلب در لبه های دم ، رده ها و لکه های ریز سفید و رگ های قرمزی مشاهده می شود . به تدریج دم ها خراب شده و کاملاً از بین می روند که در اینصورت بیماری بر ماهی غلبه می کند .
دلایل :
1- استرس یا شرایط نا مناسب باعث بیماری شده است .
2- پایین بودن کیفیت آب
3- پایین بودن دمای آب – کمتر از 50 درجه فارنهایت ( 10 درجه سانتیگراد )
4- شلوغ بودن تانک
5- صدمه دیدن ماهی بر اثر دعوا یا برخورد با وسایل تانک که منجر به عفونت زخم می شود .
پیش گیری :
1- بالا بردن کیفیت آب
2- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک
3- کاهش استرس در تانک با ایجاد محل هایی برای پنهان شدن ماهی ها و قرار دادن گیاهان .
4- حفظ چرخه ی طبیعی شب و روز با خاموش کردن وسایل روشنایی اطراف تانک ماهی ها در شب
5- تغذیه ی مناسب
دم خوره یکی از شایع ترین بیماری های ماهیان آب شیرین به شمار می رود ، ولی با مراقبت صحیح از ماهی ها به خوبی می توان از آن پیشگیری به عمل آورد . برای این منظور نباید برای چند تانک از یک تور استفاده کرد ، قبل از فروبردن دست در آب آنرا کاملاً شست ، وسایل تانک را تمیز نگه داشت و رعایت سایر مسائل بهداشتی .
رفتار : اولین کار پس از مشاهده ی بیماری در ماهی ها ، تعویض آب تانک و شستشوی وسایل با آب گرم می باشد .
درمان : در صورت امکان ماهی ها را به تانک قرنطینه منتقل کرده و از داروهای ضد باکتری مثل ماراسین ( Maracyn ) ، ماراسین 2 ( Maracyn Two ) کاناسین ( Kanasyn ) و یا میکزازین ( Myxazin ) در تانک استفاده کنید .
وجود 3 درصد نمک در آب ممکن است دم خوره های ابتدایی را درمان کند . کیفیت خوب آب هم به درمان کمک می کند . در ضمن باله های آسیب دیده را می توان با داروی ملافیکس ( Melafix ) درمان کرد .

یکی دیگر از درمان ها که رایج و موثر است ، استفاده از تتراسایکلین ( Tetracycline ) می باشد . و گاهی اوقات از ضد انگل جنگلی (Jungle Fungus Elimator ) استفاده می شود که در یک گالن ( حدود 4 لیتر ) یک چهارم قاشق چایخوری در تانک ریخته می شود . درمان با این دارو را تا 4 روز ادامه دهید و سپس یکبار به طور کامل آب تانک را تعویض کنید . در صورتی که بیماری هنوز متوقف نشده بود ، دوره ی 4 روزه ی درمان را تکرار کنید .
استفاده از نمک در آکواریوم : اضافه کردن نمک در آکواریوم ، ممکن است باعث درمان بشود .
برای پیشگیری از دم خوره می توان از یک چهارم تا یک دوم قاشق چایخوری نمک و برای درمان تا یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن استفاده کرد .

نکات :
1- افزایش دمای تانک تا 30 درجه سانتیگراد در جلوگیری از پیشرفت بیماری موثر است .
2- تعویض مداوم مقداری از آب در دوران درمان و هوادهی مناسب در دوره ی درمان الزامیست .
تذکر :
هرگز از دو یا چند دارو در تانک به طور همزمان استفاده نکنید و تنها پس از
تشخیص بیماری از یکی از درمان هایی که مقدور می باشند استفاده کنید .

نام بیماری : برآمدگی و ترکیدن چشم ، سفید و ابری شدن قرنیه و کوری چشم ماهی
علائم : ورم کردن چشم و تشکیل حلقه ی سفیدی به دور چشم ماهی
دلایل :
سفید و ابری شدن چشم ممکن است بر اثر فعالیت باکتری های بیماریزا ، کور شدن چشم ممکن است بر اثر کمبود مواد مغذی در غذای ماهی ها ( غذاهای با ارزش غذایی کم ) و ترکیدن چشم بر اثر برخورد با وسایل نوک تیز یا دعوای شدید با سایر ماهی ها ایجاد شود . هم چنین ممکن است فعالیت باکتری های بیماریزا یا کمبود ویتامین A هم در این مورد موثر باشد .
کدر شدن چشم بر اثر تغذیه نامناسب یا تابش نور شدید به تانک حاصل می شود .
در بیش تر موارد بیماری برآمدگی چشم بر اثر کمبود کیفیت آب تانک ، غذای نامناسب یا صدمه دیدن ماهی به وجود می آید .
معمولاً این بیماری کشنده نیست ، ولی در صورتی که بدون درمان رها شود ، چشم ها از بین رفته و سرایت باکتری ها به قسمت های مختلف بدن ماهی سبب مرگ آن می شود .

پیش گیری :
1- عدم نگهداری ماهی های آرام و مهاجم در یک تانک
2- اضافه کردن یک قاشق چایخوری نمک طعام ( بدون ید ) یا سنگ نمک به ازای هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب
3- تمیز نگهداشتن آب تانک
درمان :
ابری شدن چشم را می توان با آنتی بیوتیک های مربوطه ، کدر شدن قرنیه را با اضافه کردن ویتامین به غذای ماهی و تعویض رژیم غذایی آن و ترکیدن چشم را با داروهایی چون پنی سیلین ( Penicillin ) و آموکسی سیلین ( Amoxicilin ) درمان کرد . هم چنین برای درمان کوری چشم علاوه بر تغییر رژیم غذایی ماهی باید نور ورودی به تانک را کاهش داد .

سایر داروهای توصیه شده :
ماراسین 2 ( Maracyn 2 ) ، آمپیسیلین Ampicillin ) ) و استفاده از یک قاشق چایخوری نمک در هر گالن ( حدود 4 لیتر ) آب به مدت 3 روز .

هم چنین تعویض 50 درصدی آب تانک ، 3 تا 5 بار در هفته به تسریع در درمان کمک می کند .
نکات :
1- ماهی بیمار را برای درمان حتماً به تانک قرنطینه منتقل کنید .
2- به دلیل واگیردار بودن این بیماری ، پس از انتقال ماهی های بیمار به تانک قرنطینه ، آب تانک اصلی را تعویض کرده و وسایل آنرا ضدعفونی کنید .
3- این بیماری معمولاً همزمان با بیماری دم خوره در بدن رشد می یابد و برای درمان می توان از درمان های مشترک دو بیماری بهره برد .
نام بیماری : هگزامیتا یا چاله ای در سر
علائم :
1- لاغر شدن ماهی و کم شدن فعالیت آن
2- ورم غیر عادی شکم ماهی
3- به وجود آمدن چاله هایی در سر ماهی
4- ضعیف و مضطرب شدن ماهی
5 – عدم تمایل به خوردن غذا
نکته : وجود انگل هگزامیتا در ماهی سبب کاهش رشد آن می شود .
دلایل :
1- استرس ناشی از سوء تغذیه و شلوغ بودن تانک
2- پایین بودن کیفیت آب
3- وجود کربن در آب ( می تواند به خاطر وجود ذغال اکتیو در آب باشد . )
پیش گیری :
1- فیلتراسیون مناسب و سیفون کردن آب به صورت مداوم
2- تغذیه ماهی ها با غذاهای حاوی ویتامین A و C
3- استفاده ی کمتر از دل گاو در وعده های غذایی
4- قرار ندادن ذغال اکتیو یا مواد حاوی کربن در فیلتر
5- نور کافی
درمان :
1- ابتدا عامل های ایجاد کربن ( همانند ذغال اکتیو ) را از فیلتر و تانک خارج کنید .
2- اضافه کردن ویتامین های A و C و D به آب .
3- درمان رایج این بیماری استفاده از داروی مترونیدازول ( Metronidazole ) می باشد که معمولاً به همراه غذا به ماهی ها داده می شود . البته در مواردی که ماهی علاقه ای به خوردن غذا و دارو نشان نمی دهد ، از حمام دارویی برای معالجه ی ماهی استفاده می شود .
توضیحات :
هگزامیتا یک انگل تاژکدار می باشد که حدود 3 تا 6 میکرون طول دارد . این انگل درون روده ماهی ها به خصوص گلدفیش ، کوی فیش و سیکلیده هایی چون دیسکاس و آنجل رشد می کند و سبب سوء هاضمه ماهی می شود که معمولاً با علائمی چون ایجاد چاله هایی در سر و اطراف چشم ماهی همراه است .
نکات :
1- ممکن است انگل هگزامیتا ماه ها در بدن ماهی باشد ولی به دلیل پایین بودن عفونت علائم خاصی بروز ندهد ، پس رعایت نکات بهداشتی ضروری است .
2- در صورتی که ماهی آنجل به این بیماری مبتلا شود ، ممکن است گاهی اوقات به صورت عمودی روی آب دراز بکشد و معلق باشد .
تذکر : در صورتی که ماهی مبتلا به هگزامیتا تخم ریزی کند ، مقدار اندکی از تخم ها هچ شده و بچه های آن به سرعت می میرند .



































